Wanneer een katheter

Wanneer een katheter?

Een katheter is een medisch hulpmiddel dat wordt gebruikt om urine uit de blaas te verwijderen bij urineretentie. Het wordt meestal ingebracht via de urethra, de (plas)buis die urine uit de blaas naar buiten transporteert. Er zijn ook inwendige katheters en katheters die via de buikwand worden ingebracht.

 

Er zijn verschillende situaties waarin een katheter nodig kan zijn, zoals:

 

  • Urineretentie door medische oorzaak: Wanneer iemand niet in staat is om urine uit te scheiden vanwege een obstructie (bijvoorbeeld als gevolg van een vergrote prostaat, obstipatie, etc.), afwijking van de urinewegen of een neurologische aandoening, zoals een dwarslaesie, spina bifida, diabetische neuropathie of multiple sclerose.

 

  • Chirurgie: Bij sommige operaties, vooral die in het bekkengebied of de urinewegen, kan een katheter worden gebruikt om urine af te voeren en de blaas leeg te houden tijdens en na de ingreep.

 

  • Langdurige bedrust, bedlegerigheid of immobiliteit: Wanneer iemand langdurig bedrust moet houden, niet meer in staat is om uit bed te komen of ernstig immobiel is en niet makkelijk uit een rolstoel kan komen.

 

  • Monitoring van de urineproductie: Soms kan het nodig zijn om de urineproductie te meten om de gezondheidstoestand te beoordelen.

 

  • Incontinentie: Alleen wanneer het dragen van incontinentiemateriaal leidt tot ernstige schade aan de huid, bijvoorbeeld in het geval van bedlegerigheid.

 

Een blaaskatheter kan ook worden gebruikt bij het toedienen van medicatie in de blaas of het toepassen van een blaasspoeling.

Wat is urineretentie? En waarom is katheterisatie belangrijk?

Urineretentie is een aandoening waarbij urine zich ophoopt in de blaas omdat men niet in staat is om te plassen of slechts kleine hoeveelheden urine kan uitplassen. De term “retentie” betekent letterlijk “vasthouden”. Bij acute urineretentie kan er snel pijn ontstaan omdat de blaaswand uitrekt. Bovendien kan het leiden tot blaasontsteking en in sommige gevallen zelfs tot nierschade.

Bij chronische (voortdurende) urineretentie is er sprake van een geleidelijke afname van de urineproductie. Dit komt doordat de hoeveelheid urine die in de blaas achterblijft steeds groter wordt. Deze vorm van urineretentie veroorzaakt meestal geen pijn omdat de blaas langzaam volloopt. Kenmerken van acute urineretentie zijn onder andere buikpijn en een pijnlijke aandrang om te plassen zonder daartoe in staat te zijn. Symptomen van chronische urineretentie zijn onder andere moeite met urineren, een terugkerende aandrang om te plassen, een opgezette buik, een slappe urinestraal die eindigt met druppelen en het verliezen van kleine hoeveelheden urine.

Lees ook: